Na plecach

Praca powstała na wystawę „Sztuka Polecania na czasy rozpędzonej kultury”.

Rzeźba stanowiło jedno z „twórczych poleceń” nawiązując do eseju Ursuli le Guin „Wewnętrzne dziecko i nagi polityk” ze zbioru „Nie ma czasu. Myśli o tym co ważne”.

Le Guin w swoim tekście konfrontuje się  z przypisywanym jej cytatem „Kreatywny dorosły to dziecko, które przetrwało” – z cytatem, z którym absolutnie sama się nie zgadza. Prowadząc dochodzenie w sprawie źródła mylnego przypisania słów, autorka stawia pytania o to jak łatwo w dzisiejszych czasach przywiązywać się do banalnych twierdzeń, bez kwestionowania ich sensu.

Skopiuj link